Odpowiedzialna gra

Profilaktyka uniwersalna i edukacja publiczna oraz ograniczanie ryzyka szkód zdrowotnych i społecznych wynikłych z uzależnienie od hazardu

Problem hazardu jest coraz bardziej widoczny. Obwiązująca od stycznia 1998 roku Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób (ICD-10) podnosi „patologiczny hazard” do rangi osobnego zaburzenia psychicznego, i definiuje go jako „zaburzenie polegające na często powtarzającym się uprawianiu hazardu, który przeważa w życiu człowieka ze szkodą dla wartości i zobowiązań społecznych, zawodowych, materialnych i rodzinnych”.

W Europie szacuje się uzależnienie od hazardu na poziomie ok. 0,1-2,2 proc w zależności od kraju i obowiązujących przepisów. W Polsce do tej pory hazard patologiczny nie stanowił dużego problemu społecznego i według różnych badań mieścił się w granicach poniżej 0,3 proc. Ostatnio jednak odsetek ten zaczyna niepokojąco wzrastać. Jest to związane z powstawaniem i większą dostępnością różnych form gier hazardowych.  Specjaliści od terapii uzależnień wymieniają najczęściej automaty do gry (tzw. jednoręki bandyta), bingo, ruletkę, gry w karty (poker, Black Jack), wyścigi konne, wyścigi psów. Gry hazardowe pojawiły się też ostatnio w internecie, gdzie można grać korzystając z karty kredytowej.

Priorytetem jest aby hazardziści stali się w pełni produktywnymi członkami społeczeństwa, aby osoby te były zdolne do zrealizowania swojego potencjału. Najtrudniejszym celem zadania jest zmotywowanie osoby uzależnionej do podjęcia leczenia, gdyż zaprzeczenie istnieniu problemu wynika z samych mechanizmów choroby. Mechanizm ten sprawia, że osoba uzależniona, w miarę jak problem narasta zaczyna izolować się od negatywnych sygnałów płynących od osób z otoczenia i z samych sytuacji życiowych a także z własnego organizmu w taki sposób, aby bronić po pierwsze dobrego mniemania o sobie, po drugie aby bronić możliwości grania. Zwiększenie dostępu do profilaktycznej działalności informacyjnej i edukacyjnej oraz wiedzy o hazardzie doprowadzi do zmniejszenia poziomu bezradności osób uzależnionych od hazardu oraz osób współuzależnionych.

Ważnym aspektem jest zaakceptowanie przez uzależnionego faktu, że ich życie stało się niemożliwe do kierowania, że choroba hazardowa niszczyła ich stabilność finansową i wiele innych sfer ich życia, włączając w to rodzinę, pracę i relacje osobiste z innymi ludźmi. Należy zwiększyć dostępność i skuteczność zorganizowanych form profesjonalnej pomocy przeciw uzależnieniom od hazardu.

Copyright © Związek Pokera Sportowego 2011    |    Odpowiedzialna gra